Do 28 lutego w Miejskim Muzeum Zabawek ze zbiorów Henryka Tomaszewskiego w Karpaczu można zwiedzać wystawę „Anioły nieoczywiste”, na której prezentowane są prace autorstwa Beaty Makutynowicz i Rafała Klementowskiego.
Tytuł wystawy to mała prowokacja do rozważań artystycznych na temat piękna tych postaci – mówi dyrektor Miejskiego Muzeum Zabawek Agnieszka Lemiszewska. - Beata Makutynowicz rzeźbi w drewnie Karkonoskie Anioły i pokazuje nam garść niezwykłych historii. Jej anioły kryją w sobie wiele nam znanych karkonoskich miejsc, starych, opuszczonych domów. To dodaje aniołom niezwykłej karkonoskiej mocy. Rafał Klementowsk to, etnograf, przewodnik sudecki. Rzeźbi też w glinie, zajmuje się ceramiką. Jego anioły wyróżniają się surowością formy, widać chropowatość materiału. Są minimalistyczne i jednocześnie piękne, budzą nasz podziw, czasem nawet niepokój, melancholię.
Możliwość eksperymentowania i odkrywania nowego wyznacza twórcze ścieżki Beaty Makutynowicz. Karkonoskie Anioły Staroskrzydłe tworzy od wielu lat. Niestrudzenie szlifując stare deski, odkrywa niespotykane struktury. Plamy starych, zdartych farb, które przez dziesiątki lat zdobiły drewniane elementy karkonoskich domów, nadają kolor i formę anielskim kompozycjom. Karkonoskie Anioły Staroskrzydłe można zaliczyć do sztuki regionalnej; od kilku lat posiadają certyfikat Karkonoskiej Marki Lokalnej "Skarby Ducha Gór".
Rafał Klementowski ceramiką i rzeźbą zajmuje się organizując i prowadząc warsztaty ceramiczne. Po godzinach tworzy własne prace.
Rzeźbą zajmuję się od około 10 lat - opowiada R. Klementowski. - Pierwsze prace to ceramika użytkowa kubki, wazony, misy. Potem przyszły anioły, którym trzeba było wyrzeźbić twarze. Od twarzy aniołów się zaczęło. Próby- błędy, próby- błędy. I tak do dziś. Moje prace to ciągłe poszukiwania. Tematem jest człowiek, oszczędnie pokazana postać, człowiek poszukujący, zmagający się z sobą i z losem. Gdy patrzę na moje rzeźby myślę, że niewiele trzeba by zobaczyć człowieka, niewiele trzeba by być człowiekiem. Glina to moje ulubione medium, miękka, ciepła podatna na dotyk, wybaczająca wiele. Praca w glinie to ciągłe oczekiwanie, gdy z błota, z ziemi, z niczego powstaje coś.
