Jego nazwisko po raz pierwszy pojawia się w napisach końcowych filmu „Orca” (1977) jako asystenta garderobianego. Pracował przy powstawaniu takich arcydzieł filmowych, jak „Shining” (1980) Stanleya Kubricka, z którym zaprzyjaźnił się podczas prac nad filmem czy „Poszukiwacze zaginionej arki” (1981) Stevena Spielberga.
Jego miłość do filmu i zaangażowanie w pracy zaowocowało tym, że na początku lat 80. zaczął pracować jako asystent reżysera. Zdobyte doświadczenia na wielu planach filmowych spowodowało, że angażowano go przy wielkich produkcjach filmowych, takich jak: „Gladiator” (2000) Ridleya Scotta, „Dowód Życia” (2000) Taylora Hackforda „Troya” (2004) Wolfganga Petersena czy choćby „Monachium” (2005) Stevena Spielberga.
Ian Hickinbotham urodził się 25.05.1953 w Republice Południowej Afryki, w Mariensburgu. Jego droga do Sosnówki rozpoczęła się podczas kręcenia filmu „Dowód Życia”. Wtedy poznał swoją przyszłą żonę Anetę Cebulę, która pracowała przy filmie w pionie produkcyjnym firmy „Heritage Films” Lwa Rywina. Po jakimś czasie para zaczęła szukać miejsca, gdzie mogłaby osiąść na stałe. Ich wybór padł na Sosnówkę i w 2002 roku kupili popadający w ruinę dom.
Podczas coraz częstszych wizyt w Sosnówce, związanych z remontem domu, Ian zakochał się nie tylko w Sosnówce, ale w całym regionie jeleniogórskim. W trakcie trwania remontu u Iana zdiagnozowano raka. Pomimo obiecujących rokowań lekarzy na wyzdrowienie, Ian Hickinbotham zmarł 26.07.2006 roku w drodze do szpitala. Pochowany został na starym cmentarzu w Sosnówce.
Rodzina poprosiła, by zamiast przynosić kwiaty na jego grób, dokonywać wpłat na rzecz odnowienia XVIII wiecznego obrazu św. Anny Samotrzeciej w kościele cmentarnym św. Marcina. Do darczyńców przyłączył się również Steven Spielberg.
Źródło: Biogram Iana Hickinbotham autorstwa Waldemara Wilka.
Zdjęcia pochodzą z prywatnych zbiorów Anety Cebuli-Hickinbotham, przekazanych Jeleniogórskiej Bibliotece Cyfrowej.
