Anna Tyczyńska to artystka pracująca w obszarze instalacji, sztuki obiektu i fotografii. Urodzona w Warszawie, ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Poznaniu. Dyplom z malarstwa i rysunku obroniła w roku 1990. Jest profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu, pracuje na Wydziale Edukacji Artystycznej, prowadzi Pracownię Rysunku oraz zajęcia w ramach specjalności Strategie Kuratorskie i Promowanie Kultury (WEA). W latach 2002-2007 współprowadziła Galerię ON w Poznaniu. Uczestniczyła w ok. 26. wystawach indywidualnych oraz ponad 60. wystawach zbiorowych w kraju i zagranicą.
W pracach Anny Tyczyńskiej, które będą prezentowane na wystawie w Staniszowie, pojawiają się motywy wody i wianków, co nasuwa skojarzenia z Nocą Kupały (pogańską Sobótką i przejętą przez chrześcijaństwo – Nocą Świętojańską – Wigilią św. Jana), świętem ognia, wody, płodności i miłości. Puszczanie przez młode dziewczęta wianków w noc Kupały miało pomóc im w odnalezieniu miłości.
- Anna Tyczyńska w swoich pracach sięga do świata baśni, legend i mitów –informuje kuratorka wystawy Izabela Kowalczyk. - Interesuje artystkę poszukiwanie tropów kulturowych związanych z dojrzewaniem, przemijaniem, utratą młodości oraz poszukiwaniem własnego “ja”. Odnosząc się do świata dzieciństwa zwraca uwagę na życie, które zatacza koło.
Jednakże w pracach Anny Tyczyńskiej wianki są czarne, uschnięte, przez co kojarzą się ze śmiercią (należą do cyklu pt. “Epitafium”), ale też z utraconą miłością. Podobnie dzieje się w przypadku wizerunku Kopciuszka, który zamarł w swojej pozie ze śladami popiołu na rękach. Popiół jest też tym, co zostało z magicznego ognia, a woda ukazana w projekcjach Tyczyńskiej prowokuje przede wszystkim skojarzenia melancholijne. Pojawia się również zwierciadło, będące głównym motywem wcześniejszych prac artystki z cyklu “Alchemia”, którego odniesienia kulturowe wiążą się przede wszystkim z kontemplowaniem własnego wizerunku, jak w micie zakochanego w sobie Narcyza, ale też w baśni o królewnie Śnieżce braci Grimm, gdzie zła królowa wciąż szuka potwierdzenia swojej urody w magicznym zwierciadle. Zwierciadła Anny Tyczyńskiej jednak niczego nie odbijają, wskazując tym samym na pozory związane z poszukiwaniem prawdziwego obrazu nas samych. Prace artystki prowokują do refleksji nad przemijaniem i kołem życia.
Projekt Dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Partner główny: GMT guss+maschinenteile GMBH. Partnerzy: SOPP Polska Sp. zo.o.; Dräxlmaier Group; Jelenia Plast, Dr. Schneider i Gminę Podgórzyn.
