Dzisiejszy zestaw wielkanocnego koszyczka jest skromny w porównaniu z jego pierwotną wersją. Dawniej, aż do X w,. jedynym składnikiem święconki był baranek upieczony na rożnie. Później został wyparty przez inne mięsa, a nawet maślane lub czekoladowe figurki. Według współczesnej tradycji pokarmy wchodzące w skład święconki zawierają jaja (symbol nowego życia) w postaci kolorowych pisanek, kraszanek, a także baranka (dawniej formowanego z masła lub ciasta) symbolizującego zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, sól kuchenną (która miała chronić przed zepsuciem), chleb, wędlinę, chrzan, pieprz i ciasta świąteczne. Koszyczek (najczęściej z wikliny) przystraja się listkami bukszpanu, ale nie brakowało innowacyjnych pomysłów na zdobienie koszyków.
W całym kraju na stole wielkanocnym obok mięs i ciast stawia się koszyk ze święconką, drobne różnice wynikają tylko z lokalnych tradycji. Śniadanie wielkanocne rozpoczyna zwyczaj dzielenia się poświęconym jajkiem, podobny w swej formie i symbolice do bożonarodzeniowego łamania się opłatkiem.
Dawny zwyczaj na wsiach nakazywał, aby wracając ze święconym obejść dom trzy razy, zgodnie ze wskazówkami zegara, co miało wypędzić złe moce z gospodarstwa. W zamożnych domach na stole znajdowało się pieczone prosię, często z pisanką w pysku. Obok stały półmiski z mięsiwem, szynką, kiełbasą oraz ciasta. Głównym ciastem wielkanocnym do dzisiaj pozostała babka drożdżowa, tzw. baba wielkanocna.
