- Międzynarodowy zespół szesnastu osób z krajów Unii Europejskiej przez dwa lata programu „Uczę się przez całe życie - Leonardo da Vinci”, w ramach projektu pn. Increase motivation and improve emloyability, zajmował się szukaniem sposobów na aktywizację osób dorosłych, zarówno bezrobotnych, czy niepełnosprawnych, jak i kadry np. nauczycieli. Celem jest poszerzanie ich umiejętności. Każda z organizacji ma swoje techniki i pomysły na lepszą pracę oraz wykorzystanie potencjału np. osoby bezrobotnej - mówiła Jolanta Ratyńska, dyrektor PCKK w Jeleniej Górze.
- Wymienialiśmy się doświadczeniami. Holendrzy szkolą nauczycieli, by ci mogli uczyć innych technik rozwoju. Z kolei Włosi zajmują się głównie aktywizacją osób niepełnosprawnych, tworząc spółdzielnie socjalne, gdzie osoby te pracują. Podobnie jest w Hiszpanii. My szkolimy zarówno bezrobotnych, jak i kadry nauczycieli – dodała.
Uczestnicy przedstawili wypracowane przez siebie metody kształcenia i rozwoju osób dorosłych, zwiększających ich motywację, kompetencje przedsiębiorcze oraz zdolność do zatrudnienia. – Zajmuję się projektami unijnymi w Neapolu dla grup wykluczonych z rynku pracy. Przede wszystkim wzmacniam motywację wśród tych ludzi, bo jest najważniejsza. Nowością na arenie europejskiej jest praca i nauka poprzez doświadczenie osób bez doświadczenia w konkretnym zawodzie z ludźmi wykształconymi w danym fachu. Są to branże od rolnictwa przez grafikę po zarządzanie odpadami - zaznaczył Lorenzo Scirocco z ASIS Consorzio Cooperative Sociali z Włoch.
W projekcie i konferencji brały również udział organizacje: Chancengleich In Europa e. V. z Niemiec, Simenntunarmidstödin a Vesturlandi z Islandii, Quarter Meditation z Holandii oraz The Ramon Rey Ardid Foundation z Hiszpanii.
- Wiele nauczyliśmy się od siebie. Islandczycy pokazywali nam jak współpracują z emigrantami. Tworzą dla nich specjalne kluby, gdzie spotykają się i uczą różnych zawodów oraz rozwijają umiejętności artystyczne w pracowniach, czego brakuje w naszym kraju. Dla młodzieży, która już nie uczy się w szkołach prowadzone są zajęcia np. z krawiectwa, czy robienia na drutach i młodzi ludzie chętnie tam przychodzą, a przy okazji odkrywają swoje drugie ja. Natomiast w Polsce niestety często zmusza się do kontynuacji nauki. Tymczasem bez dobrych chęci, żadna nauka nie przyniesie efektu – podkreślała Barbara Janic, koordynatorka projektu Leonardo da Vinci z PCKK w Jeleniej Górze.
- Włosi mają świetne techniki współpracy z niepełnosprawnymi. Są domy i plantacje, gdzie pracują np. osoby upośledzone umysłowo i mogą się realizować m.in. w ogrodnictwie, przetwórstwie, czy gastronomii. Byliśmy na pysznej kolacji, którą przyrządzili niepełnosprawni z produktów, które sami wyhodowali. W Polsce najczęściej osoby upośledzone umysłowo trafiają do zakładów, gdzie nie mają zbyt wiele szans na pracę.
Z kolei Holendrzy prowadzą dla bezrobotnych warsztaty artystyczne, co pozwala na ich aktywizację mentalną. W Polsce kieruje się na kursy spawacza, czy internetowe, które i tak nie pozwalają znaleźć pracy. W naszym centrum mieliśmy warsztaty samorozwoju, spotkania z kosmetyczką, czy z higienistką – dodała.
Efektem projektu jest przewodnik dla trenerów pracujących z ludźmi zagrożonymi wykluczeniem społecznym, by wiedzieli w jaki sposób ciekawie można prowadzić zajęcia.
