W kolejności: 999.999 była Monika Mucha z Katowic, 1 000.000. był Józef Kędziora z Wrocławia, a 1 000.001 był Leszek Pasieczny z Kraśnika. Udało się dość precyzyjnie określić te właśnie osoby, które uhonorowano kwiatami i drobnymi upominkami, bowiem Muzeum od 1950 r. prowadziło dość dokładne ewidencje wszystkich odwiedzających placówkę. Cieszyła się ona wówczas dość dużym powodzeniem, a mieściła się w zespole poklasztornym w części tzw. Długiego Domu. Rocznie odwiedzało ją ok. 40.000 odwiedzających, w latach 60 XX wieku, liczba ta wzrosła nawet do 60.000.
W tamtych czasach Muzeum (od 1954 roku noszące nazwę Muzeum Przyrodnicze w Jeleniej Górze) nie miało poza Wrocławiem żadnej konkurencji.
Wtedy frekwencja roczna, np. w Świdnicy wynosiła ok 20.000 odwiedzających, w Jeleniej Górze 18.000, a w Wałbrzychu ok. 20.000. Były to czasy bez telewizji, internetu i innych atrakcji, które istnieją dzisiaj, a przy tym wzmożonego ruchu, bowiem rozwijał się Fundusz Wczasów Pracowniczych, wycieczki do muzeów były w planie każdej grupy wczasowiczów oraz były obowiązkowe we wszystkich szkołach.
Frekwencja w Muzeum Przyrodniczym w Jeleniej Górze bardziej wzrosła, kiedy przeniosło się ono do Pawilonu Norweskiego i zaoferowało odwiedzającym bardzo nowoczesne jak na ówczesne czasy wystawy. W latach 70. XX wieku liczba odwiedzających w skali roku wynosiła do ponad 100.000. W tym czasie w Świdnicy było to ponad 20.000 osób, w Jeleniej Górze około 30.000, a w Wałbrzychu około 15.000 osób. Najlepszy dla Muzeum Przyrodniczego był rok 1976, kiedy to placówkę odwiedziło prawie 150.000 osób.
Ten pomyślny rozwój Muzeum został przerwany po wprowadzeniu stanu wojennego i późniejszego kryzysu gospodarczego i kulturowego u Polsce (dotykało to nie tylko muzeów). Frekwencja zaczęła gwałtownie się zmniejszać, aż do początku lat 90. XX wieku, aby ukształtować się na poziomie około 30.000 – 40.000 odwiedzających rocznie.
Na początku drugiej dekady XXI wieku Muzeum Przyrodnicze w Jeleniej Górze przeniosło się do Zespołu pocysterskiego i rozpoczęło budowę od podstaw nowych, nowoczesnych ekspozycji. Mimo trwającej ciągle rozbudowie wystaw i ogromnej konkurencji w postaci wielu nowych atrakcji dla turystów, np. odnowionych pałaców i zamków, prywatnych muzeów, ekspozycji plenerowych oraz wszechobecnego Internetu, Muzeum utrzymało liczbę około 35.000 odwiedzających rocznie i z roku na rok widoczna jest powolna tendencja wzrostowa.
Już w roku 2017 przewidywano, że w drugiej połowie 2018 roku, w Muzeum powinien pojawić się 4 000.000. odwiedzający. Dla uhonorowania 3 999.999, 4 000.000 i 4 000.001 odwiedzających, już w sierpniu 2018 roku przygotowano specjalne upominki. Były to obrazy olejne przedstawiające ptaki, wykonane przez cieplickiego artystę Ryszarda Lewandowskiego. Od tego momentu należało tylko czekać i prowadzić dokładną ewidencję osób. W piątek, 5 października stało się jasne, że Jubileuszowy Odwiedzający pojawi się w Muzeum dzień później. I tak też się stało.
W ponad stuosobowej grupie zwiedzających, którzy tego dnia przyszli do Muzeum były te trzy oczekiwane: 3 999.999. była Ewa Czerniakiewicz z Piły, 4 000.000. Ewelina Szewczyk z Kożuchowa, a 4 000.001. Zenon Trzepak z Gorzowa Wielkopolskiego. Wszyscy oni otrzymali stosowne ,,zaświadczenia’’, a także w prezencie od Muzeum wspomniane wyżej obrazy kolejno przedstawiające: ,,Kuropatwy”, „Żółtobrożka, Chwastówkę, Rokitniczkę’’ i ,,Chwostka, Wilgę i Sikorę bogatkę’’.
Jubileuszowi Goście z lat 70. XX wieku pochodzili z południowych rejonów Polski i byli to dwaj panowie i jedna pani, ci obecni pochodzą z północno- zachodnich rejonów naszego kraju i były to dwie panie i jeden pan. Wszyscy wyróżnieni otrzymali gratulacje i zostali specjalnie oprowadzeni po Muzeum przez Dyrektora. Sami też złożyli na piśmie życzenia dla cieplickiej placówki.
Takim wynikiem, jeśli chodzi o liczbę odwiedzających, inne Muzea na Dolnym Śląsku, za wyjątkiem nielicznych, np. Muzeum Narodowego we Wrocławiu (wraz z Panoramą Racławicką), będą mogły poszczycić się za kilkadziesiąt lub za ponad sto lat.
A osiągnięty przez Muzeum Przyrodnicze w Jeleniej Górze wynik, ma miejsce niemal w przeddzień kilku jubileuszy związanych z tą placówką: 65-lecia jej utworzenia w 1954 roku, 5-lecia rozpoczęcia działalności w Zespole pocysterskim w 2014 roku, a także 185-lecia przeniesienia zbiorów Schaffgotschów z Sobieszowa do Cieplic w 1834 roku i 285-lecia utworzenia Biblioteki Majorackiej w 1734 roku, która dała początek działalności archiwalnej, bibliotecznej i muzealnej w Kotlinie Jeleniogórskiej.
