Na fotografiach można zobaczyć wiele nieistniejących już miejsc. Należą do nich m.in. skwer przed Szkołą Podstawową nr 3, „Plackarnia”, czy kiosk ruchu obok Kościoła im. Najświętszej Marii Panny.
– Robiąc zdjęcia starałem się układać je chronologicznie według ważnych wydarzeń rodzinnych – ślubu, narodzin dzieci itd. Poza tym w swoich zbiorach posiadam też film rodzinny, którego wiele scen dzieje się w dawnych Kowarach – stwierdził Bogdan Andrzejewski.
– Kiedyś przychodziłem do mojego taty pooglądać zdjęcia, które były nie w albumach, lecz „w kilogramach”, ponieważ ze względu na ich dużą ilość były przechowywane w kartonach. Potem sam parałem się czarno-białą fotografią – oznajmił Robert Andrzejewski, syn pana Bogdana.
– Cieszę się, że od momentu, gdy zrobiłem z Robertem Andrzejewskim i Markiem Knychałą wystawę „Kowary zatrzymane w kadrze”, kowarzanie udostępnili kilkaset archiwalnych zdjęć na kowarskim Facebooku. Warto, aby teraz zaczęli miejsca na nich uwiecznione porównywać z ich stanem obecnym – stwierdził Zbigniew Piepiora.
– Cieszy fakt, że odkąd rok temu w mediach ogłosiliśmy, że zaczynamy pracę nad wystawą „Kowary zatrzymane w kadrze dawniej i dziś”, pojawiło się wielu naśladowców także w innych miastach – dodał Robert Andrzejewski.
Podczas wernisażu głos zabrał także Burmistrz Kowar Mirosław Górecki. - Z uwagą śledzę działania Zbigniewa Piepiory. Staram się popierać realizację jego ciekawych pomysłów. Liczę na to, że zdjęcia zaprezentowane na wystawach zorganizowanych w „Gościńcu na Starówce” wzbogacą nasze kowarskie muzeum, tym bardziej, że w 2013 roku obchodzimy jubileusz 500-lecia otrzymania przez Kowary praw miejskich – podkreślił Mirosław Górecki.
Spotkanie z okazji otwarcia wystawy stało się pretekstem do dyskusji o dawnych Kowarach. Wspominano m.in. „Szarotkę”, „Zacisze”, dancingi w „Bratniaku”, korty tenisowe przy drodze na Wojków, kwiaciarnię pana Kalinowskiego, kiosk w centrum Kowar, czy składnicę drewna w Kostrzycy. Wiele wspomnień dotyczyło obiektów dawnego MOKSiR-u, z których część już nie istnieje lub nie funkcjonuje, po likwidacji tej instytucji uchwałą ówczesnej Rady Miejskiej Kowar w 1999 roku.
