Mimo że nowe lądowisko dla laików niewiele różni się od poprzedniego, Tomasz Dymyt tłumaczy, że gdyby nie przeprowadzono tego remontu, szpitalny oddział ratunkowy od nowego roku miałby problemy z finansowaniem.
- Kiedyś przepisy były prostsze i można było przystosować kawałek placu, wymalować go, nazwać miejscem do startów i lądowań, i to wystarczało. Dzisiaj taki plac musi spełniać szereg wymogów technicznych, w tym np. muszą być odpowiednie światła nawigacyjne, sama płyta musi być okrągła. Są to wymagania uzgodnione z Lotniczym Pogotowiem Ratowniczym. A przede wszystkim taki obiekt musi być zarejestrowany w Urzędzie Lotnictwa Cywilnego jako lądowisko i tylko na tej podstawie wchodzi jako kryterium rankingujące do wartości wyceny tzw. osobodnia na szpitalnym oddziale ratunkowym. Od przyszłego roku szpitalne oddziały ratunkowe muszą mieć lądowiska, a nie miejsca do startów i lądowań– wyjaśnia Tomasz Dymyt.
A ile razy w roku śmigłowce lądują przy jeleniogórskim szpitalu? - Takich statystyk nie prowadzimy – odpowiada Tomasz Dymyt. – Odkąd pracuję, zdarzyło się to jeden raz kiedy podczas prowadzonej przebudowy śmigłowiec wylądował na trawniku obok – dodaje dyrektor. – Ta inwestycja jest jednak wymogiem funkcjonowania szpitalnego oddziału ratunkowego, niezależnie od tego, czy śmigłowiec wyląduje tu jeden raz, czy kilkaset razy w roku– dodaje szef placówki.
Zastępca dyrektora Zbigniew Markiewicz dodaje, że były lata, w których takich lądowań było tu kilkadziesiąt. – Był okres, w którym odbywały się szkolenia GOPR-u i śmigłowiec u nas lądował kilka razy dziennie, natomiast w pozostałym czasie było różnie. Często pacjenci byli transportowani do nas bezpośrednio z gór i tu na miejscu opatrywani – mówi Zbigniew Markiewicz.
Na czas prowadzonych prac szpital ma wytyczone lądowisko na terenie jeleniogórskiego aeroklubu. Koszt przebudowy przyszpitalnego lądowiska to około 600 tys. zł, które placówka wyłożyła z własnego budżetu. Dyrekcja szpitala ma jednak nadzieję na odzyskanie tych pieniędzy z dofinansowania zewnętrznego.
