Jeleniogórzan bardzo to dziwi, bo przez cały ubiegły rok trwały konsultacje związane z projektem ADHOC, dotyczącym rewitalizacji zabytkowej zabudowy najpiękniejszej alei w Jeleniej Górze – Wojska Polskiego. Tymczasem w Lokalnym Programie Rewitalizacji na lata 2008 – 2013 nie ma o tym ani słowa!
Miasto rozdziela te dwa programy. Trudno zrozumieć, dlaczego. Projekt ADHOC, na który wydano sporo pieniędzy, nie będzie finansował ewentualnych remontów tej części śródmieścia Jeleniej Góry. Jego zadaniem było tylko uświadomienie samorządowcom skali potrzeb i życzeń mieszkańców. Symbolicznym gestem miał być tylko remont skweru na placu Kościuszki (do dziś nic tam nie zrobiono, choć ADHOC zakończył swoje działania w lutym).
– Udostępniona na stronie internetowej mapka obszarów planowanej rewitalizacji nie obejmuje najbardziej zabytkowych terenów położonych w centrum naszego grodu, w tym al. Wojska Polskiego oraz ulic: Wolności, Matejki i Armii Krajowej. Nie może więc dziwić, że autorzy pisma wyrażają swoje zdziwienie i oburzenie – wyjaśnia Józef Pawłowski z Niezależnej Inicjatywy Europejskiej, do której stowarzyszenie mieszkańców przekazało pismo.
– W tym wypadku przygotowanie projektu studium wykonalności rewitalizacji Al. Wojska Polskiego, siły i środki przesuwa się na kolejne społeczne konsultacje, których wynik okazać się może nikomu i do niczego niepotrzebny – zauważa.
Miasto Jelenia Góra przystąpiło do opracowania Lokalnego Programu Rewitalizacji na lata 2008-2013. – Jest to dokument wymagany przy ubieganiu się o środki finansowe z Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Dolnośląskiego na lata 2007-2013 z priorytetu „Miasta” – czytamy na stronie urzędu.
Prace nad przygotowaniem Lokalnego Programu Rewitalizacji prowadzone są wspólnie z Radą Miejską Jeleniej Góry, przy udziale wielu instytucji i mieszkańców. Opierać się na razie mają na konsultacjach społecznych, do których zaprosił jeleniogórzan prezydent Marek Obrębalski.
Aleja Wojska Polskiego została zabudowana secesyjnymi kamienicami mieszczańskimi oraz rezydencjami bogatszych jeleniogórzan na przełomie XIX i XX wieku. Przez lata była tylko raz remontowana, a prace sfuszerowano. Większość obiektów jest wpisana na listę zabytków. Wśród najcenniejszych jest gmach Teatru Jeleniogórskiego, siedziba urzędu miasta oraz zespół secesyjnych kamienic w początkowej części alei.
