Muflony to parzystokopytne ssaki, które swoim wyglądem nieco przypominają owce. Ich znakiem rozpoznawczym są jednak charakterystyczne, zakręcone do przodu rogi. Największe skupiska muflonów w Europie pierwotnie występowały na dwóch śródziemnomorskich wyspach – Korsyce i Sardynii. Następnie, w celach łowieckich zostały przeniesione na tereny Europy Zachodniej skąd rozprzestrzeniły się dalej.
W Karkonoszach zostały sztucznie wpuszczone na początku XX wieku w okolicach Jagniątkowa, Zachełmia i Przesieki. Kolejne wsiedlenia odbywały się w 1912 i 1913 roku. W 1925 roku doliczono się już 48 osobników, a przed wybuchem II wojny światowej było ich już 10 razy więcej. Obecnie populacja muflonów w polskiej części Karkonoszy bardzo mocno spada i nie przekracza 30-35 osobników. Na spadek ich liczebności w Karkonoszach wpływ mają choroby na jakie cierpią te zwierzęta. Ich wrogami są też puszczane luzem psy.
Jeśli obecny trend spadkowy liczebności ich populacji zostanie utrzymany, to muflony już niedługo przestaną być częścią fauny zamieszkującej Karkonosze. Mimo że mocno wpisały się krajobraz kulturowy naszego regionu o czy świadczy ich obecność w nazewnictwie czy też symbolice. Między innymi muflon stanowi element herbu gminy Podgórzyn.
Karkonoski Park Narodowy nie może podjąć formalnie żadnych działań, aby ratować karkonoskie muflony. Dzieje się tak, bo zwierzęta te znajdują się na polskiej liście gatunków inwazyjnych. Mimo że zdania w tym względzie wśród przyrodników są podzielne, to uznano go za gatunek szkodliwy, bo lokalnie może powodować poważne straty w gospodarce leśnej i rolnej niszcząc formacje skalne, runo leśne oraz lasy liściaste.
