Jednym z takich tworów było wolne państwo stanowe Żmigród, które powstało po wygaśnięciu Piastów oleśnickich. W 1492 roku okręgi tego księstwa - Żmigród i Prusice - król czeski Władysław Jagiellończyk nadał Zygmuntowi Kurzbachowi. Kurzbachowie z czasem dołączyli do jego terytorium Milicz I Sułków, co było podstawą do utworzenia państwa stanowego. Później wydzieliły się dwa państwa stanowe: Żmigród i Milicz. W Żmigrodzie baronowie Kurzbachowie wznieśli swoją rezydencję w której rezydowali do 1592 roku.
Po wygaśnięciu tego rodu, dobra Żmigrodzkie kupił Adam Schaffgotsch (1543-1601), syn Kacpra II na Kamienicy i Karpnikach, kanclerz księstwa świdnicko-jaworskiego, pan Frydlandu i Bielska. W ten sposób Schaffgotschowie z linii Kacpra stali się wolnymi panami państwa Żmigród. Adam Schaffgotsch był dwukrotnie żonaty, a mimo to zmarł bezpotomnie w 1601 roku. Rok wcześniej założył w Żmigrodzie fideikomis, rozbudował też istniejący tam pałac. W wyniku zbiegu okoliczności, majątek po Adamie odziedziczył Hans Ulryk Schaffgotsch z Cieplic, urodzony w Gryfowie w 1595 roku, wnuk Baltazara I, który był bratem Kacpra II.
Hans Ulryk Schaffgotsch stał się jednym z najbogatszych ludzi na Śląsku. Brał udział walkach podczas wojny trzydziestoletniej. Oskarżony o zdradę, został ścięty w Ratyzbonie w 1635 roku. Cały jego majątek został skonfiskowany przez cesarza.. Po kilku latach syn śląskiego generała Krzysztof Gotard Schaffgotsch zaczął odzyskiwać zaufanie cesarza i utracone posiadłości. Udało mu się odzyskać dobra gryfowskie i chojnickie, ale Kowary i Żmigród na zawsze zostały stracone. Wolne państwo stanowe Żmigród, przejęte przez cesarza, zostało w 1642 roku nadane przez tego władcę zasłużonemu dla Cesarstwa feldmarszałkowi Melchiorowi Hatzfeldowi.
Od tego czasu Żmigród stał się siedzibą właśnie tego rodu. Oni to rozbudowali znacznie istniejący tam pałac, który dzisiaj niestety jest w ruinie. Jego najstarsze części pamiętają czasy, kiedy panami byli tam Schaffgotschowie.
