Tuż pod powierzchnią bruku, w miejscu budowy drenażu, odkryto grobowiec wykonany z cegły, przykryty prostą kamienną płytą. Znajdował się dokładnie pod istniejącym epitafium na wschodniej ścianie kościoła. Na płycie zachowały się metalowe ćwieki w narożach, dwa nieznane symbole, puste pole kartusza oraz kamień z wyraźnymi śladami czerwonego pigmentu. Komora grobowa była wypełniona wtórnym zasypiskiem, co może świadczyć o tym, że była wcześniej naruszona.
W tym samym wykopie odnaleziono także fragment barokowego epitafium – ozdobną, częściowo uszkodzoną płytę z kolumienkami, inskrypcją na intensywnie różowym tle i dwoma puttami (aniołkami) w zwieńczeniu. Niestety jej dolna część nie została odnaleziona.
Wszystkie znaleziska zostały zabezpieczone i trafią do dalszych badań i konserwacji. To wyjątkowa okazja, by lepiej poznać historię osób pochowanych przy świątyni i dowiedzieć się więcej o przeszłości tego miejsca.
Równolegle prowadzone są prace konserwatorskie przy północnej elewacji bazyliki – przy gotyckim sacramentarium i ostrołukowym portalu. Odsłonięto tam ślady dawnych powłok malarskich, które pomogą w odtworzeniu oryginalnej kolorystyki tych detali.
Bazylika św. Erazma i św. Pankracego to nie tylko najstarsza świątynia w Jeleniej Górze, ale też milczący świadek ponad 700 lat historii miasta. Pierwsze wzmianki o kościele w tym miejscu pochodzą z 1288 roku, a obecna gotycka budowla powstała około 1380 roku. W kolejnych wiekach była rozbudowywana i odbudowywana po pożarach, m.in. w latach 1550–1552 oraz 1662. Dziś jej mury wciąż kryją wiele tajemnic – część z nich właśnie zostało odkryte.
